Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
Я, брат, какой-то ахуенный нарко-рэпер, ни заебись гирики курю, нихуя не учусь, в школе меня выгнали, а драки и закладки - это мое все!
Недавно я влетел в тему, решил прикурить классный гашиш, попал на точку, взял товар у дилера точки! Там у него всего полкило гашика лежало, а я загорелся, хотел попробовать новый кайф, чувствовать себя вмазанным и охуенно бандеровским!
Получил я этот гирик, свежий, как упала с неба, я был счастлив, очень взволнован, знаешь ли ты это чувство, брат? Я понимал, что это зло, но все равно курил его с драчом, кайфовал, пока не забывал обо всем на свете. Каждый день я валил в туалет, там уединялся со своим гириком, курил, забывая обо всем на свете и прятался от всех взрослых.
Школа?! Да похуй, школа для лохов! Мне надо было жить героином! Я так живу этой поебенью вмазанным, что все, что вокруг меня, только и заслуживает пренебрежения. Интернет, фен, закладки даже на сайтах сука - мое лекарство! Вот только бабла на гирик стало все меньше и меньше. Знаешь, брат, правда такая, что героин - хуйня дорогая!
И вот как-то раз, я решил, что пизды мне охуительно мало. Нужно перейти на новый уровень, на новую хуйню, забыть об этом гирике и потянуть охуенного кристалла! Вот только деньги были перво-наперво, но не там, где я находился. Решил я запиздить в школе, взять много, очень много, блять, товара и продать их дегенератам, заработать быстрый гонорар и залазить в эту новую тему!
И тут, сука, прошел фарт! Я какой-то суровый типок избил одного пацана, у которого был бабло и много, очень много, сочного гирика. Всех уебал, пол столовки устроил фатальные сражения. Взял все на что хватило! Бабла, драки, закладки, всего и сразу! Поверь, эта хуйня убивала меня внутри, но я знал, что это единственный шанс уехать в эти дальние, далекие места, где я мог бы жить своим нарко-талантом, вдали от всех, от обычной жизни дерьма и порядка.
Вот так и живу, сука, в этом безумном мире наркотиков и ада. Знаю, что все вокруг меня понемногу пиздаты, но каждый раз, когда зажигаю, теряю себя, чувствую, что я охуенно живой и свободный, даже если это такая свобода, когда ты на самом деле на пути к смерти. Ведь никакой свободы нет, когда твоя жизнь - это развалина от наркотиков.
Так что, пацаны, будьте аккуратны, пытайтесь избегать этих гириков и закладок, не ищите кайф в этой хуйне.
